Search This Blog

Loading...

4/23/2015

More “designweeks" than weeks

Over a hundred design fairs and festivals are taking place around the world. We now have more “designweeks" than there are weeks in a year. The omnipresent branding activities that come along resemble an annoying commercial break while watching a good film. With all festivals growing in attendance, we must ask ourselves if that growth is a blessing or a curse?

The 'Queen of the Fairs' lives in Milan; the Salone del Mobile is the most influential design fair. With the most contributing designers, producers, exhibitions and press, the fair functions in the design world as the ‘New Year.’ Product introductions are calibrated to make their launch here, not making the date will lead to an entire year delay in the development of a design.

‘Salone di Marketing’
The fair, with the endless peripheral program, has broadened her appeal immensely, opening a door to the massive marketing and branding industry. Designers readily complain about the overload of commercial activities. Jasper Morrison speaks of "Salone di Marketing,” as he does more and more tiring press and public performances each year. It mimics the annoying commercial break while watching a good film, and as we all know, when there are to many commercial breaks in a film you end up not watching it all.

According to brand-theory, acceptance in design circles is the best start for a broader acceptance over time; hence more brands want to be associated with design. The connection to creativity and design very often has to be brutally forced; three new colors on a 50-year-old percolator being presented as ‘new designs.’ Some brands organize designer parties and extra curricular activities to standout in the scene. Another cunning way to connect with the design world is to give stuff away; copious amounts of drinks, brochures, and eatables are now being handed out at design fairs. As a result I recently sat in an unsolicited whiskey tasting during Design Indaba, in Cape Town. Or in Milan there is always somewhere to get free Gin from a brand that wants to be perceived as the ‘designer-gin.’

Meanwhile the city is literally trampled under foot by the design branding. The marketing efforts are fuelling a temporary gentrification process: areas of the city, that in the past exposed upcoming designers, have built a reputation for being a fashionable locality, and now have transformed into branding zones with many standardised brand-presentations. Displays by telecom providers, car manufacturers, and the food industry are materializing in places where a year before was an innovative design label. Serious curation is needed here to defend a sense of quality. The fair organisers would be advantageous to seek an anti-gentrification policy, as being used in cities like Berlin. 

3/18/2015

De eerste design-afvallige

Terwijl wij 20 jaar geleden elkaar nog de koppen in sloegen of ons beroep nou ontwerpen of vormgeven moest heten . En de term Design louter gebruikten als bijvoeglijk naamwoord voor iets ‘overontworpens’, iets ‘sliks’, dat vast verkocht werd door Alessi, rukte het Angelsaksische gebruik va het begrip op. „Design kun je ook als werkwoord gebruiken“ leerden we van de Amerikanen. Nederland schrok wakker. Design Als paraplubegrip, als umbrella term: oeioeioei.

Zonder dat we het in de gaten hadden was de wereld ineens geglobaliseerd. De lokale stammenstrijd tussen ontwerpers en vormgevers werd beëindigd. De laatste kemphanen uit BNO, de KIO, de Gio, Premsela en DDFA keken elkaar aan en vroegen zich af waar ze zich in hemelsnaam al die tijd druk over hadden gemaakt. Een situatie die we kenden van de Nederlands Hervormden en de Protestanten. Wie weet waar dat dispuut over ging?

Maar er veranderde voor de voormalige kemphanen nóg een paradigma. De ambassadeurs van de design-lobbyclubs hoefden opeens géén voet meer tussen de deur te zetten als zij de design boodschap kwamen brengen bij overheden en bedrijfsleven. De design Jehova's  waren jaar in jaar uit langs de velden getrokken om ongelovigen van de kracht van de creatieve industrie te overtuigen. Of het nou in Harderwijk, Hamburg, of Ghangzou was, bij het MKB, de koningin of in de EU,  de boodschap was  altijd dezelfde: Designers kunnen bést wel wat. Kijk er eens naar, het zal je verbazen

Stelt u het zich eens voor hoe het voelt als je 20 jaar de voet tussen de deur hebt gezet en dat plotseling iedereen aan de ander kant zegt: “Ja ja, dat doen wij nu ook.  Dat weten we al. Dat implementeren wij nu. Daar zijn we a een poos mee bezig. U bent net iets te laat” en “vertel mij wat, ik was altijd al met design bezig”. Er valt ineens niets meer te zenden.
Het zendingswerk is definitief vervult. Het land is bekeerd. Iedereen wil design. Iedereen was al design, maar nu al helemaal.

Designers zitten bij DWDD aan tafel met hun 3d geprinte huizen, met hun smog-oplossingen, en met  hun belofte met creativiteit de plasticsoep te lijf te gaan. Designers zijn nationale helden met hun eigen 'image hotels'. Hun huizen staan voor veel geld te koop en ze treden op in pensioenreclames. Op de opening van de door Wanders gesponsorde Wanders reclameshow in het Stedelijk museum liep toet Het Gooi rond. Bontjasje, Pradaatje, etcetera. En ze zeiden allemaal in koor: ‘wat een talent heeft die jongen, mensen die dat niet zien, zijn zuurpruimen’. Je hebt filmsterren, rock-sterren, gewone BN-ers en designers. Ja, U hoeft het niet in elkaars oor te fluisteren. Met de vrouw in deze montage ben ik al 20 jaar getrouwd.

2/07/2015

Unsolved Questions about Design

Unsolved Questions about Design

With books and magazines on design more numerous and selling better than ever and a general growth in interest regarding design products and services, it seems like design is more popular than ever. The expectations from the public about what it can accomplish have certainly never been higher. Designers are increasingly perceived as problem solvers. 

From the outside the design world looks very healthy. But let’s take a look under the hood: is this profession really as vital and strong as it seems? Design is growing quantitatively, but is it growing qualitatively as well? Can designers really do what the public and the commissioners think they are capable of? 

The profession is changing rapidly as a result of its growth, but is struggling with some serious issues. We are under pressure, and believe that we lack the time to find fundamental answers to these uncomfortable questions. But the answers have to come from designers themselves ­– from researchers, practitioners, students and scientists. 

These are some of the industry’s biggest challenges – let’s see if 2015 will provide answers to them: 

1. Is design becoming more superficial?