Deze week blog ik in het Nederlands, omdat ik Gastblogger voor In10 ben. Ik heb er zin in, want hoe leuk het ook is om te emigreren, je wordt stapelgek van voortdurend een andere taal te moeten spreken en schrijven. Als je naar Berlijn gaat komt er niet alleen het Duits bij, maar ook het Engels. Berlijn is dermate internationaal, dat op veel openbare bijeenkomsten Engels gesproken wordt. Je kan hier jaren wonen en geen woord Duits spreken. Ik ken mensen die het volhouden.
Ik echter niet: ik leef voor deel van gesproken woord en wil daarom een taal beheersen. Voor mij is er nooit twijfel geweest of ik Duits zou gaan omarmen. Ik ben inmiddels aan mijn tweede Duitse taalcursus. De meeste Nederlanders maken de fout (ik ook) onze grammatica te letterlijk te vertalen. Bovendien doen zij logopedisch te weinig moeite, je krijgt dan Van Gaal Duits.
Nu moet ik ook maar voor de draad met mijn Duits:
Kopfkino is trouwens een format dat ik inmiddels net het Design Platform Rotterdam enkele malen heb gedaan in Cinerama. We vragen een ontwerper een doorkijk te geven in zijn inspiratiebronnen, door zijn favoriete Youtube films te laten tonen.
Ik blog en twitter meestal in het Engels maar schrijf het liefst in het Nederlands. Grapig is dat Berlijn alleen in het Nederlands de J heeft. Als je het twitter zoekwoord intikt krijg je feilloos alleen in het Nederlands geschreven dingen over de stad.
De stad Berlijn is op dit moment erg populair. De crisis heeft daarbij geholpen: Berlijn was al goedkoop en lijkt niet zo om geld te draaien als andere Duitse steden. Hier is iedereen sceptisch over die opgaande ontwikkeling, niemand koopt hier bijvoorbeeld zijn huis (15% koop, bijna allemaal buitenlanders). De prijzen zijn hier al twee keer gezakt, na de muurval en na de verkiezing tot hoofdstad heeft Berlijn het twee keer 'niet waar kunnen maken'. Het is de vraag of het dit keer anders zal zijn. Ik wacht het af, in een huurhuis wel te verstaan.
