Vandaag 3 buzzwords die met Berlijn verbonden zijn.
In deze stad zijn komen veel mensen die uit een 'do it yourself' cultuur. In de tachtiger jaren was dat sterk verbonden met de kraakbeweging, maar daarna vond het ook uitwegen in party cultuur, de esoterische beweging (yoga, healing, sauna etc).
Het begon ermee dat mensen zelf hun huizen opknapten, zelf hun gitaar bouwden en hun auto repareerden. Dat werd natuurlijk al snel verbouwen, hacken zouden we nu zeggen. Zelfdoen is niet alleen goedkoper, je timmert ermee ook aan je eigen autonomie. De bekendste autonome enclave, die nog goed functioneert is Christiania in Kopenhagen. Maar in Kreuzberg konden ze er ook wat van, Kunsthaus Bethanieën is zo ontstaan en talloze restaurants, hotels, kraakpanden en workshopcentra.
In Nederland is dat vuurtje vrijwel geheel gedoofd, en als het kraakverbod door de kamer komt is het echt uit. Dat zou doodzonde zijn, niet alleen de kraakpanden, maar ook antikraakpanden zijn vaak oorden voor starters, creatieven en anders denkenden. De “do it yourself cultuur “ wordt in het algemeen weer opnieuw gewaardeerd. Over zelfmaak in design heb ik wel eens een column geschreven voor het tijdschrift Pi. Dat staat hier.
Berlijn is dus op activisme en engagement gebouwd. Je hebt “baugruppen” (mensen die zelf koopwoningen ontwikkelen) en “eltern initiative” Scholen, die opgericht en gerund worden door ouders. Een heel groot deel van de clubscene is door vrijwilligers en berokkenen gestart. Er zijn eigenlijk nauwelijks louter commerciële clubs. 
De moraal over wat je voor een ander bereid bent te doen is hier wezenlijk anders. Het is vrij gewoon je huis te laten gebruiken door anderen als je weg bent. Op het kinderdagverblijf van mijn dochter sta ik geregeld te schoffelen (vrijwillig tuinwerk) en moet ik soms naar lezingen over de pedagogische uitgangspunten. Ook hebben we ‘Elternkaffee’, (met elkaar koffie en gebak serveren voor anderen).
Eigenlijk valt het me nu pas op dat in Nederland heel veel gemeenschappelijk werk uitbesteed, gepacht en verkocht is. Veel diensten zijn geprofessionaliseerd. VVE's (woningbezitters) worden steeds vaker door professionals bestuurd. Een zeker samenhang verdwijnt daardoor uit de samenleving. De vrolijke uitingen van deze mentaliteit zijn op de afbeeldingen te zien. Een geparkeerde fiets die feitelijk nooit bereden word is een adverteerderstruc om precariorechten te ontlopen. De andere beelden tonen een besmeurd affiche dat zegt: “cocaïne is jaren tachtig”. Waarover iemand heeft geschreven. “Revolutie is nu”.
Nog een ander beeld toont een tamelijk normale lantaarnpaal volgestouwd met advertentie voor yoga lessen en kamer in onderhuur. Heel veel parties en conserten worden hier met wild plakken aangekondigd. Dat lijdt tot dikke sandwiches van krullende plakaten.
